Sluitingsweekend 2010

Er bestaat een grote kans dat wanneer je op sluitingsweekend gaat het weer te beschrijven is als herfstachtig, koud en nat. Helaas troffen wij dit jaar dit gure weer! De bootsen werd dan ook aangeraden om een rif in het zeil te leggen en iedereen moest regenpak en zwemvesten aan. Na een korte briefing over waar we die avond zouden aanleggen - Drimmelen - konden de jongens het water op. Met behulp van eens stevige wind uit het zuiden waren ze supersnel de insteekhaven uit. Ze konden met halve wind richting de Moerdijkbrug waardoor de vletten al een eind op weg waren voordat de Hendrika haar hoofd om de hoek stak. Het duurde dan ook even voordat we de vletten inhaalden om als eerste in de haven van Drimmelen aan te komen.
Voor de jongens bleek het niet zo makkelijk te zijn om de haven in te komen: de stevige wind die recht uit de ingang waaide, zorgde ervoor dat twee van de drie vletten na een aantal pogingen niet naar binnen konden roeien. De leiding ging polshoogte nemen en hielp mee; uiteindelijk lukte het gelukkig om, met behoorlijk wat inspanning, bij de Hendrika te komen.
's Avonds aten we in het ruim en daarna was het tijd voor een kleine traditie: de nieuwe jongens aan boord moeten zich even voorstellen en hun verhaal natuurlijk afsluiten met een goede mop. Na de afwas oefenden de bakken onder leiding van de schipper, stuurvrouw en -mannen een uur het knoopinsigne. Daarna werd het ruim omgebouwd tot bioscoop en was het, nadat de geluidsproblemen waren opgelost, tijd voor een (echte mannen)film. Stuur Martijn vond nog ergens knakworsten en de warme broodjes waren een schot in de roos. Na de film mochten de oudste zeeverkenners de kade op voor een drankje in het café. Er bleek echter weinig te beleven in Drimmelen, waardoor ze al gauw terug waren.
De volgende ochtend was het zo koud dat niemand graag uit z'n slaapzak kroop. Na het ontbijt en corvee klommen de jongens weer in de vletten en zetten koers naar de Veste. Vanwege tegenwind kwamen ze niet zo ver, dus werden ze tot het begin van de insteekhaven gesleept door de Hendrika. Het laatste stuk zeilen was zo gepiept. Bij aankomst alle spullen van boord en de vletten opruimen: het sluitingsweekend zat er weer op!